n سال پیش در یک صبح دل انگیز بهاری، مرحوم فردوسی، سرود:
دریغ است ایران که ویران شود / کنام پلنگان و شیران شود
اخیراً در یکی از ویدئو کلیپهایی که از رسانهی ملی -با تشدید لام- علی الاتصال پخش میشود یکی از دانشمندان جوان ما -که کم هم نیستند این روزها- در عرصهی ادبیات، تن فردوسی را در قبر به حالت ویبره برده و سروده:
ایران خاک دلیران / ایران کنام شیران / ایران همیشه جاویدان
در جای دیگری از شعر میخوانیم:
ایرانی قهرمان ، ایرانی پهلوان / از ارس تا خلیج وطن من
یعنی به قول رسانهی ملی از واژهی مجعول خلیج به جای خلیج فارس استفاده شده...
فلذا مشاهده میشود که مقتضیات زمان میطلبد ایران گاهی کنام شیران شود و خلیج فارس هم خلیج عرب، خلیج دوستی یا خلیج خالی، شعر فردوسی علیه الرحمه هم مالیده. مهم نیست، این رفاقتهاست که میماند و مقصود دور هم بودن است.
البته لازم به ذکر است این اثر در 2 ورسیون عرضه شده، که در نسخهی اول با جایگزینی غرش شیران به جای کنام شیران و در نسخهی دوم عمان به جای خلیج سعی شده آبروداری شود. اما دریغ که پیمانهایست ریخته و سبوییست شکسته
سر جدتان به آقای ضرغامی بگویید سرود ملی میهنی پیشکش، همان نوحه و روضههای خودتان را پخش کنید، آبروی مملکت را نبرید... فقط خدا را صد هزار مرتبه شکر که این اعراب حاشیهی خلیج فارس، فارسی بلد نیستند.
لینک نسخهی پاریس (خلیج و غرش شیران)
http://redboyshahab.persiangig.ir/06%20Iran%20Rozbeh%20Nematolahi.mp3
لینک نسخهی کلکته (عمان و کنام شیران)
http://irtvi.com/downlod/ardalan/33/Iran%20Rouzbeh%20nematoolahi-64(Www.TVI.IR).mp3
به این مطلب چند ستاره می دهید؟